محققان صنعت هوا و فضا در دانشگاه فلوريدا با الگوبرداري از حركات مرغ هاي دريايي موفق به ساخت و طراحي نوعي هواپيماي جاسوسي بسيار كوچك شده اند كه اين هواپيما قادر است در آسمان و در حين پرواز تغيير شكل بدهد. به نوشته روزنامه همشهري هدف از ساخت اين هواپيما كه شبيه يك هواپيماي اسباب بازي است انجام مأموريت در شهرهاي فشرده و مرتفع مي باشد كه به راحتي در لابه لاي ساختمانها مانور بدهد ....
به گفته محققان اين پروژه، اين هواپيماي بدون سرنشين كه مملو از حسگر است احتمالاً دو تا سه سال آينده عملياتي خواهد شد. دانشمندان پيش از آغاز اين پروژه به دقت حركت مرغ هاي دريايي را در آسمان زير نظر گرفتند و چگونگي تغيير شكل بالهاي اين پرندگان را در آسمان تجزيه و تحليل كردند. آنها سپس تكنولوژي مشابهي را در ساخت اين هواپيما لحاظ كردند و به اين ترتيب هواپيماي مورد نظر مي تواند در حين پرواز بالهاي خود را جمع كند تا قادر به عبور از مكانهاي كم عرض باشد. همچنين اين هواپيما قادر است با برنامه ريزي قبلي و به صورت خودكار مكان اهداف تعيين شده را شناسايي بكند و به ثبت وقايع مشكوك در اين اماكن بپردازد. با آنكه بسته شدن بالهاي يك هواپيما در طول پرواز پديده نسبتاً جديدي است اما انجام چنين كاري، چندان پيچيده و دشوار نيست. در صورتي كه اين هواپيما داراي خلبان مي بود انجام چنين كاري آسان مي شد اما با توجه به اينكه خلبان اتوماتيك، هدايت اين هواپيما را برعهده دارد بسته شدن بالهاي آن در مواقع اضطراري دشوار مي شود. در واقع هدف اصلي مجريان اين پروژه حذف كامل انسان از اين هواپيما است. در اين هواپيما به جاي خلبان از خلبان خودكار استفاده خواهد شد تا اينكه علاوه بر شناسايي عمليات مشكوك در شهرها بتواند در مواقع نياز بالهاي هواپيما را جمع كند تا قادر به عبور از فضاهاي بسيار باريك باشد. براي چنين كاري لازم است كه از چند دوربين و حسگر استفاده بشود تا اينكه خلبان خودكار قادر به شناسايي موانع موجود در مسير حركت خود باشد. در صورتي كه هواپيما بتواند به شناسايي موانع مقابل خود بپردازد آنگاه به برنامه ريزي مجدد براي ادامه حركت خواهد پرداخت و پس از چند ثانيه به مأموريت خود ادامه مي دهد. با توجه به اينكه حركت هواپيما در شهرهاي كوچك و فشرده مستلزم برخورداري از بالهاي انعطاف پذير مي باشد، دانشمندان تصميم گرفتند از طبيعت الگو بگيرند به همين دليل به دقت پرواز مرغ هاي دريايي را زير نظر گرفتند. پس از اين كار تحقيقاتي، شبيه سازي هواپيما با الگوبرداري از حركت مرغ هاي دريايي آغاز شد و هواپيماهايي با عرض ۱۵تا ۶۱ سانتيمتر طراحي گرديد. با توجه به اينكه طول بالهاي هواپيماها معمولاً بين ۶ تا ۹ متر متغير است به همين دليل امكان مانور آنها در شهرهاي مرتفع وجود ندارد. هواپيماهاي جنگي اف ۱۴ نمونه بسيار خوبي از هواپيماهايي است كه در حين پرواز، شكل بالهايش را تغيير مي دهد و مي تواند در هوا مانور بكند به همين دليل در اين پروژه تا حدودي از هواپيماهاي اف۱۴ نيز الگوبرداري شد. جالب است بدانيد كه دانشمندان دانشگاه فلوريدا از برادران رايت نيز الگو برداري كردند. هنگامي كه برادران رايت اقدام به پرواز كردند با استفاده از حركتهاي خلبان داخل هواپيما به كنترل شكل بالها مي پرداختند كه مي توان با الگوبرداري از اين پديده كنترل بالها را آسانتر انجام داد. به هرحال جنس اين هواپيماي جاسوسي از فيبرهاي كربن است به همين دليل بسيار سبك و در عين حال قوي مي باشد. در واقع قاب هواپيما در حدود ۵۰ كيلوگرم وزن دارد كه مي تواند ۷۵۰ كيلو گرم بار را تحمل كند. در داخل هواپيما يك موتور كوچك، باتري، دوربين، تجهيزات مخابراتي و دستگاه GPS وجود دارد كه در نهايت چندين حسگر نيز به اين مجموعه اضافه خواهد شد تا اينكه به جمع آوري اطلاعات بپردازند. اين حسگرها قابليت شناسايي مواد شيميايي و نور را دارا مي باشند و حتي مي توان با استفاده از آنها به شنود مكالمات داخل ساختمان ها پرداخت. البته تا كنون حسگرهاي مواد شيميايي آزمايش نشده اند و مراحل نهايي آن در حال انجام مي باشد. همچنين دانشمندان در تلاش هستند تا اينكه وزن تجهيزاتي را كه قرار است داخل هواپيما كار گذاشته شود كاهش بدهند تا انرژي كمتري مصرف بشود. از سوي ديگر با استفاده از تكنولوژي نانو قرار است حسگرهاي بسيار كارآمدي ساخته بشود. هم اكنون انرژي اين هواپيما از باتري هاي ليتيوم تأمين مي شود و با توجه به اينكه هر روز در ساختار باتري ها تحول به وجود مي آيد به همين دليل پيش بيني مي شود كه در آينده از باتريهاي بهتري در اين هواپيما استفاده بشود. با توجه به تمام اين ويژگي ها، دانشمندان يك هواپيماي سبك با كارايي بسيار بالا را در آينده اي نزديك متصور هستند. همچنين با توجه به اينكه قرار است به طور همزمان چندين نوع از اين هواپيما به انجام مأموريت بپردازند به همين دليل بايد يك هدايت كننده در حين مأموريت وجود داشته باشد كه عمل هدايت را يك هواپيماي مادر كه بر فراز هواپيماهاي ديگر پرواز مي كند بر عهده خواهد داشت. به اين ترتيب هر يك از هواپيماها اطلاعات جمع آوري شده را به هواپيماي مادر ارسال مي كنند و هواپيماي مورد نظر نيز پس از ارزيابي اطلاعات دريافتي دستورات بعدي را صادر مي كند. شايد اين هواپيماها در آينده مجهز به تجهيزات شليك نيز بشوند تا با آن مثلاً بتوان به داخل يك خانه ميكروفون شليك كرد و به شنود مكالمات داخل منزل پرداخت. به هر حال دانشمندان احتمال مي دهند كه حداكثر تا سه سال آينده هواپيمايي به اندازه يك پرنده ساخته شود كه حجم اين هواپيما تا ۲۰ سال بعد به اندازه يك مگس خواهد شد.
